غزل(زیر بیرون کنم)

xa0 به شڪــنجِ تارِ زلفت ؛شده مبتـلا دل منبه کــمان ابـــروانت ؛ کــند اقتدا ؛ دلِ منبــه رهت نهاده ام سر ؛ نروم بسوی دیگربه هزار پنــدِ زاهــــد ؛ ندهــد بها ؛ دلِ من سروجان بکف گرفتم ؛ بسرکویت نشستمبُود آن که با نگاهت ؛ شود آشنا ؛ دلِ من همه دم به این خیالم به حریمت راه یابمشده فکر هرشب من ؛ نکـــند خطا دل من نظری بسوی ماکن؛به تو دل نیازمند استبه تبسّمی ؛ نگاهی ؛ کُــند اکتــفا ؛ دل مـن نفسم گرفته امشب ؛ زِ مُرورِ خاطـــراتتقلمــم نمی نویسد ؛ ندهـــد رضا ؛ دل من تو و آنهمه نجابت ؛ من واین همه ...