مهرت نشسته بردلم ؛ دل شده خاطرخواهِ تو
با این حجــــاب کی شود ؛ دیدن روی ماهِ تو
نگاهت دانه ی طوفان ؛ به سینه میکارد ولی
هزاران سجده باید کرد ؛فقط به یک نگاهِ تو
خــدنـــگِ تیرِ مژگانت ؛ چــنان رها در آسمان
فلک درخونِ خُود غلطان ؛ از مژّه یِ سیاهِ تو
زِ پَرتُوِ جمالِ تـــو ؛ جِلوه یِ آئینه شـڪـــست
شڪــــست دلم با آینه ؛ آئیــــنه در پناهِ تــــو
مرا دلی است پر زِ خون؛ دلگیر درسینه کُنُون
تمــــامِ آرزوی مــــن ؛ ســــجده به پیشگاهِ تو
به پیکرِ لــطیفِ خود ؛چنان که تاب می دهی
دلـــم زِ تاب می رود ؛ خطــــای دل گناهِ تـــو
بُلورِ خُوش تراشِ من ؛ گُـــذر مکـن زِ کوی ما
" محقق "سِحر میشود ؛ مَسحُورِ نیم نگاهِ تو
#عباس_محقق
ما را در سایت غزل(زیر بیرون کنم) دنبال میکنید
برچسب: خاطرخواه, نویسنده: بازدید: 112