غزل(زیر بیرون کنم)

xa0 تو به سودای دلِ ؛غــم زده باز آمـــده ایواله و شیدا شده ای؛بر سرِ ناز آمــــده ای بوی گل آمد ازچمن؛گویا که تو غنچه دهن xa0xa0 به باغِ انتظارِ مـن ؛ با ســـروِ نازآمــــده ایxa0 جان به فدای قدمت ،گرنکنم پس چه کنم که تو شیرین دهـن از ، راهِ دراز آمـــده ای بی قراری های دل با زلفِ تو پیوند خورد بی خبر بردی و خون کردی و باز آمده ایxa0xa0 تــو که آتش زده ای دین ودل و سجاده را در شگفتم که چرا سوی حـــجاز آمـــدهای بالِ پــروازم شکستی ؛ خاطــرم آزرده شدxa0 وین خـاطر آزرده را ؛ راز و نیــاز آمده ای ...

xa0 تو به سودای دلِ ؛غــم زده باز آمـــده ای واله و شیدا شده ای؛بر سرِ ناز آمــــده ای بوی گل آمد ازچمن؛گویا که تو غنچه دهن xa0xa0 به باغِ انتظارِ مـن ؛ با ســـروِ نازآمــــده ایxa0 جان به فدای قدمت ،گرنکنم پس چه کنم که تو شیرین دهـن از ، راهِ دراز آمـــده ا...