غزل(زیر بیرون کنم)

باید ز سر بیرون کنم ، مهر به دل نشسته رایااینکه زنجیرش کنم؛این مرغ پرشکسته را یا که زِ خود رها شوم ؛آواره ی صحرا شومیا اینکه پنهانش کنم ؛ عشق به دل نهفته را یا این که با خونِ جـگر ؛ ترک دیار خود کنمیا وا گــذارمش به تو ؛ این جــگرِ سوخته را ناله کنم ...